رگبار بهاری

تو قشنگترین تعبیر یاس بودی

مغرور و کمی با احساس بودی

تو  نازترین احساس یاس بودی

با قلب من دمخور و دمساز بودی

تو قشنگترین بهونه دلم بودی

ظریفترین حرف نا گفتۀ دلم بودی

تو یه روزی در نگاهم می نشستی

و میکردی مرا سرشار هستی

تو اخر رفتی و اینجا نماندی

نمیدانم چرا وفا نکردی

تو احساسی ترین یاد بهاری

برای قلب تنهایم سرابی

تو عشق من نبودی از نخستین

شاید مثل رگبار بهاری

چه زود امدی و رفتی..

 و شاید هم یه خواب راست بودی

نمی دانم چه بودی برایم

ولی دیگر برایت حسی ندارم

تمام نامه ها را جا گذاشتم

تمام یادت را تنها گذاشتم

برو ، اینجا دگر جایی نداری

دگر وابستگی با من نداری

برو ، شاید نباشی کنارم

ببینم که یه کم دوست دارم 

یلدا

 این شعرم از خودمه ، چطوره؟