مي دونم دلت گرفته

من برات سنگه صبورم
چي شده تنها نشستي؟ .

 مثل تو از همه دورم
واسه من زندگي سرده

نكنه تو هم غريبي؟
كاش مي شد اشكهات و پاك كرد

 بميرم تو هم بريدي؟
چه تبسم قشنگي .

وقتي به غمها بخندي 
  آخه ارزشي نداره

. دل به اين دنيا ببندي                

 اون كه خوب بود بدترينه
نكنه تنهات گذاشته

 آخره عشقها همينه
اين روزا عشقها خياله 

 حتي فكرشم محاله
عشق پاك پيدا نمي شه

 باشه هم رو به زواله
مي دوني چقدر عزيزه

 قطره سپيد شبنم
مثل اون اشكهاي نازت

  رو تن گلهاي مريم
نازنين خدا بزرگه

غم و از خودت جدا كن

ما كه تنها نمي مونيم

آفرين اخماتُ  وا كن