زمستون

امشب بارون بارید ، چه باریدنی ، انگار دل اسمون خیلی گرفته بود  مث دل من

منم باریدم اما اسمون بغزش شکست اما من صدام و کسی نشنید گریه کردم اما با سکوت...

اینجا بد جور زمستونه ، میدونم نمیدونی زمستون یعنی چه !! اخه خودت بهاری...

اما از پشت پنجره ،غربت برفا هم دیدن داره  انگاری اونا هم به غربت چشای من پی برده بودن ....

نازنینم ، اینقدر دلم هوات کرده که حتی دیگه خواب بهار هم نمیبینم

اینجا همیشه زمستونه و غربت برفا ، صدای باریدن  بارون ...

نمیدونم که دوباره بهارو میبینم یا نه ... انگار قسمت همه ما زمستونه...و بهار هم خیال اومدن نداره...

بهارم ، صاعقه نبودنت همه زندگیمو اتیش زد انگار نبودنت یه طلسمه که با شادی تضاد داره

بهونه نبودنت توی تموم رگام خونه کرده  و همیشه دلیل اشکامه !!!!

ای یادگار لحظه های زیبا ، به احترام تمام زیبایی های دنیا  هیچ وقت فراموشت نمیکنم با اینکه میدونم دیر زمانی است خواب چشامو از یاد بردی....

راستی مهربونم ، امروز احساس کردم که هنوز یه چیزایی توی قلب منه که به من اجازه نمیده طرز نگاهت از یاد ببرم  یه احساسی ته قلبمه که با یاد خنده هات اروم میشه مث یه مرحم ....

اگرچه این مرحم هم مث تو یه روز میزاره میره ، یه روز دیگه حتی یاد خنده هاتو از من دریغ میکنی ...

یه روز دیگه به خاطره اجازه نمیدی که پیشم بمونه و شاید یه روزی تمام یا د ها را از من بگیری

ولی باز ان روز نیز به احترام چشمانت سکوت میکنم....

مسپرمت دست یاد ، یادت نره عاشقی ......

یلدا